تو دیشب خانه ات را آب و جارو کرده ای حتماگلی پژمرده را با یاد من بو کرده ای حتماتو دیشب چشم در چشم خودت در قاب آیینهدو دستت را به جای شانه در مو کرده ای حتمامن اینجا دست بر دیوارهای سرد سابیدمتو در آن

ای کوره راه های خطر ما را, از وَرطه ی عبور مترسانیدپاهای بوسه داده به تاول را, از راه های دور مترسانیدققنوس های در دل آتش را, ماها, نوادگان سیاوش راخورشید سربریده ی سرکش را, از برق کوه طور مترسانیدسیم

شاید پس از این خار را بهتر بفهمیممفهوم شالیزار را بهتر بفهمیمشاید همین حبس ابد شد فتح بابیتا درد یک دیوار را بهتر بفهمیمکم کم عدد مفهوم خود را داشت می باختشاید کمی "بسیار" را بهتر بفهمیمتحریم دست و بوسه یعنی بعد از این هاخوب است دست یار را بهتر بفهمیموقتش رسیده باز برگردیم تا عشقلبخند در بازار را به...

می توانستی مرا از زیر باران رد کنیدست باران را بگیری از خیابان رد کنیمعذرت می خواهم اما ای خدای مهربانسیل را لازم نبود از زیر قرآن رد کنینیست در شان شما والامقام این کارهااینکه از هر کوچه یک رود خروشا

جهان را می توانی ساده، سرتاسر بچرخانیفقط کافی است بر انگشت، انگشتر بچرخانی تمام متن هایت ،شک ندارم، شعر خواهد شداگر تنها قلم بر صفحه ی دفتر بچرخانی به هر سمتی نظر انداختی آنجا گلستان شدچه می شد گاه گا

ما نمردیم چون نمی ترسیمریخت سقف و ستون نمی ترسیمشد اگر روزگار ما مثللاله ی واژگون, نمی ترسیمکوه اگر جای سیل بفرستدآتشی از درون نمی ترسیمگونه مان سرخ مانده با سیلیدیگر از سیل خون نمی ترسیمسفره مان گرچه خالی از نان استاز صدای کلون نمی ترسیمگرچه این قصه ی جدیدی نیستاز ازل تا کنون نمی ترسیمعشق تنها قرار...

ای میهن اشک و لبخند، منظومه ی رنج و تسکین!ققنوسِ در شعله خاموش، سیمرغِ حالا بلورین تا کسب و کار تو مرگ است، دار و ندار تو مرگ است تنها شعار تو مرگ است، برخیز از این خواب سنگین!در هر قدم زیر هر گام، اف

این چیست سهم ما شده با زور، زندگی؟مرگ است این که دیدمش از دور زندگیمرگ است این که می گذرد، گرچه بارهاگفتیم زیر ضربه ی ساطور زندگیبا این همه پرنده ی آزاد در قفسگردن نهاده ایم به هرجور زندگیهر جامه ی سپ

زندگی مثل شوق شاخه به نور, جلوه هایی قشنگ می خواهدکوه پشتش به آسمان گرم است, صخره هایش پلنگ می خواهدزندگی رودخانه ی شادی است, رود آیینه ای خدادادی استبسترش امتداد آزادی است, رفتنی بی درنگ می خواهدوای

در روزگار لاشخوران کفن فروشرونق گرفته حرفه ی یک مشت تن فروشسکه ست کار و بار دبیران جیره خواربر مسندند شاعرکان سخن فروشفرهاد پهن کرده بساط مجسمهیوسف شده ست زیر گذر پیرهن فروشتنها به جرم زلف پریشان به دست بادشلاق می زنند به مشک ختن فروشما هیچ ... ما نگاه به یک مشت قهرماندرج است زیر نام شهیدان, وطن فرو...

جهان شده ست پر از سنگ گور، حرف بزن!برای این همه اهل قبور حرف بزن!برای مردم تاریک شهر سنگستانهلا کلام تو از جنس نور حرف بزن!تو سربلندتر از حضرت سلیمانیو خلق پیش تو مانند مور، حرف بزن!چه ها کشیده ای از

ای قوم رنج دیده ی مفعول مملکت!اقشار قد خمیده ی شنگول مملکت!ماندید منتظر که بیاید ولی هنوزبر سفره ها نیامده محصول مملکت"نابرده رنج گنج میسر نمی شود"تهمت نزن عزیز! به مسئول مملکتحالا به فرض برده یکی چند

خانه و ماشین و بنزین شد گران، گفتیم شکرسفره مان خالی شد از یک لقمه نان، گفتیم شکراز خدای مهربان یک قطره باران خواستیمناگهان افتاد سنگ از آسمان، گفتیم شکرهر زمان رفتیم ختم تاجری گفتیم حیف!!!روز مرگ کار

با سلام از لینک پایین به کانال تلگرامم بپیوندید و شعرهای جدیدم را آنجا پیگیری کنید: https://telegram.me/abhoansari

نشستم فکر کردم درد انسان را نفهمیدمگذشتم از خودم اما خیابان را نفهمیدمنشستم زیر چتر باغ و دیدم سیب می افتدولی منظور این کار درختان را نفهمیدمجلوی چشم من دارا انارش را به سارا دادچرا یک بار هم این در

!ای میهن اشک و لبخند، منظومه ی رنج و تسکین ققنوسِ در شعله خاموش، سیمرغِ حالا بلورین تا کسب و کار تو مرگ است، دار و ندار تو مرگ است !تنها شعار تو مرگ است، برخیز از این خواب سنگین در هر قدم زیر هر

ابتدا ویلای یک هکتار را تکذیب کنبعد هم بحران کسب و کار را تکذیب کن خشت اول را اگر کج می گذاری بعد از آنتا ثریا رفتن دیوار را تکذیب کن فیییلتر بگذار روی چشم و گوش و حلق مابا تلاشی مستمر اخبار را تکذیب

شماها فرق نوش و نیش کژدم را نمی دانید دلیل سرخی سیب تبسم را نمی دانید سراغ کوچه های تنگ دنیا را نمی گیرید مسیر ساده ی شهر تفاهم را نمی دانید چرا با لهجه ی تند تبر از باغ می گویید؟ جواب این سوال

گلی نشد که ببوییم در بهار درست نگفت حرف دلش را کسی به یار درست چقدر ریخته شد اشک زیر پای درخت قبول کن شده با خون دل انار درست قبول کن که شکسته است پشت آزادی نگاه کن شده با چوب سرو دار درست ن

تقدیم به قلم به مزدها چون موج همیشه جان به کف داشته بلشصد گوهر ناب در صدف داشته باشای شاعر جیره خوار دربار بیااندازه ی ارزنی شرف داشته باش#عبدالحسین_انصاری#رباعی#شعر#قلم_به_مزدها